موضوعات :

+ موضوعات طریق عشق :
1- خدا چیه؟! (توحید و صفات او!)
2- چرا محمد؟ (نبوت، شخصیت پیامبر و...)
3- قرآن چیست؟ برای کیست؟! (جایگاه قرآن، صحت و... )  
4- صحابه یا علی؟ . چرا امامت؟! (امامت، بررسی جایگاه در آیه و حدیث و...)
5- از کجا معلوم قیامتی باشه؟! (معاد ، آخرت، چگونگی آن و...)
6- این آقای منتظر ... (مهدی، انتظار ، آیات و احادیث پیرامون انتظار و...)
7- آقا این "زن" توی اسلام چجوریاست؟! بهش ظلم نشده؟! (زن در اسلام)
8- موسیقی، گوش بدیم یا ندیم؟! (بررسی علمی، دینی انواع موسیقی)
9- gf . bf ، آیا نمیشه داشت؟! (دوستی و رابطه با جنس مخالف، فواید(!) و مضرات)
10- مهم دله! از ظاهر نگو! (احکام و ضرورت اجرایشان، ظاهر و باطن اعمال و...)

+ موضوعات حاشیه ای! (اگه وقت داشتم (که ندارم!) اینارو هم میگم :
 
الف) چجوری دعا کنم ؟! (دعا های باحال، تیز بازی های دعا کردن!)
ب) اسلام درباره ی نظافت چیزی نگفته؟! (دستورات بهداشتی_آرایشی_سلامتی  اسلام!)
پ) من مذهبی ام، اما گاهی وقت ها از "جو روحانی" ام خارج میشم ، چه کنم؟!
ت) چجوری ثانیه به ثانیه ی زندگیم ، آرام باشه؟ (آرامش اسلامی)
ث) با "زن" و "شوهر"مان چه کنیم؟! (وظایف،احکام نکاح،احادیث مربوط به روابط زناشویی_جنسی)
 

وبلاگ های همکاری کننده در طرح "طریق عشق" :

اسم اعظم خدا چیست؟

آموزش اسم اعظم

 

همگی تا بحال درباره اسم اعظم خدا چیزهایی شنیدهایم. گاه آرزو کرده ایم  وای کاش گفته ایم که چه می شد ما هم به این اسم اکسیری دست می یافتیم تا به آرزوهای نایاب و محال خویش دست می یافتیم. اما اندکی بعد به ذهنمان خطور می کرد که دست ما کوتاه و خرما برنخیل!

اما این دریغ و افسوس سرایی ها خیلی در منطق اسلام جایی ندارد.اگر تلاش کنی به حقیقت اسم شریف اعظم در جوانی هم دست خواهی یافت . این نوشتار که بر گرفته از قلم گرانسنگ مرحوم علامه طباطبایی است ،برآن است تا پرده از اسم اعظم الهی برگرفته و راز دستیابی به آن را بیاموزد.

 

ادامه مطلب

صلوات.بهترین دعا.بهترین عمل در عبادات

---

آغاز امامت مهدی بر تمام هم قطارانش مبارکباد!

       در دوران رهبری امام مهدی علیه السلام با ایجاد مرکز واحد و مدیریت و حاکمیت‏یگانه الهی برای همه اجتماعات، نژادها و منطقه‏ها، سبب اصلی جنگ و ظلم از بین می‏رود .
در روایتی از رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله می‏خوانیم: «الائمة من بعدی اثنا عشر اولهم انت‏یا علی و آخرهم القائم الذی یفتح الله تعالی ذکره علی یدیه مشارق الارض و مغاربها; (3) پیشوایان پس از من دوازده نفرند; اولین آنها تو هستی ای علی، و آخرین آنها قائم است; همو که خداوند به دست او مشرقها و مغربها [کنایه از تمامی کره زمین] را فتح خواهد کرد .»

چگونه مى‏توان تنها حقانیت اسلام را نسبت به مسیحیت و یهودیت اثبات كرد؟

براى پاسخ به این سؤال از دو راه كلى (عقل و آیات قرآن كریم)، مسأله را پى مى‏گیریم.

یك. راه عقل‏
براى داورى در مورد حقانیت یك دین و عدم حقانیت ادیان دیگر، باید ابتدا با اصول عقاید و آموزه‏هاى ادیان آشنا شد و آن‏گاه آن را به وسیله عقل - كه حجت درونى انسان است - محك زد. ما در چنین مراجعه‏اى، اصول عقاید و معارف دین اسلام را مبتنى بر ادله و براهین متقن و یقینى عقلى مى‏یابیم؛ یعنى، یكایك این اصول به وسیله براهین متعدد یقینى اثبات مى‏گردد. با وجود براهینى كه درباره اصل توحید اقامه مى‏شود، ادیان و مكاتب غیرتوحیدى - كه اعتقاد به تثویت (دوخدایى)، تثلیث (سه خدایى) یا چند خدایى از اركان اعتقادى آنها محسوب مى‏شود - ابطال مى‏گردد. در همین زمینه، آنچه كه از ادله یقینى عقلى بر نفى جسمیت یا رؤیت خداوند اقامه مى‏شود، مكاتب و مذاهبى را كه مبتنى بر چنین عقایدى هستند، رد مى‏كند. در خصوص دو دین بزرگ یهودیت و مسیحیت، نیز با همین حجت درونى؛ یعنى، احكام و براهین یقینى عقل، اگر به بررسى آموزه‏هاى این دو دین بنشینیم، به نتیجه مشابه سایر مكاتب خواهیم رسید.
در خصوص ادیان الهى و آسمانى باید گفت كه حقیقت و گوهر همه آنان، دعوت به انقیاد و تسلیم در برابر خداوند متعال است، لكن دستور العمل‏هاى مربوط به چگونگى تأمین سعادت دنیوى و اخروى انسان، كه در اصطلاح از آن به «شریعت» یاد مى‏شود، متفاوت است؛ یعنى، با توجه به اختلاف زمان و مكان و مخاطب این دستورالعمل‏ها، مراحل مختلى را گذرانده و متناسب با آن رو به تكامل بوده است. علاوه بر این، اصول عقاید و گوهر ادیان نیز در مقام بیان و تبیین از عمق و تفصیل بیشترى برخوردار گردیده است. در حقیقت، دین توحیدى واحد است و شرایع متعدد است: «ان الدین عند الله الاسلام»؛ آل عمران (3)، آیه 19. «به درستى كه دین در نزد خدا اسلام (تسلیم در برابر حق) است».
با ظهور هر پیامبرى شریعت قبلى پالایش یافته و در شكل كامل‏ترى عرضه شده است. از این رو پیامبران همه مبلغ دین واحد بودند، و به همین جهت، یكى پس از دیگرى مژده آمدن پیامبر جدید را مى‏دادند و به این مطلب در كتاب مقدس یهودیت و مسیحیت تصریح شده است. تورات، كتاب هوشیع نبى.
بنابراین پیروى صحیح از آیین یهود، با آمدن حضرت عیسى، در تبعیت از ایشان خواهد بود و پیروى صحیح از آیین مسیح با ظهور پیامبر اسلام، در تبعیت از حضرت نبى اكرم خواهد بود. در نتیجه، تفاوت شرایع آسمانى به معناى درجات متكامل از یك راه و یك حقیقت است. با توجه به این بیان عقل، با قطع نظر از مسأله تحریف در شرایع گذشته، حكم به لزوم پیروى از جامع‏ترین و كامل‏ترین پیام و دستورالعمل الهى كه در آخرین شریعت (اسلام) متجلى شده است، مى‏نماید. همچنین عقل، در بررسى آموزه‏هایى كه توسط یهودیت و مسیحیت امروزى تبیین مى‏شود، آنها را مخالف با براهین یقینى خود مى‏یابد. اعتقاد به تثلیث رساله اول به قرنتیان 6:8 و انجیل یوحنا: 20. تجسم و رؤیت همان و سفر پیدایش. امورى است كه براهین عقلى آن را از هیچ مكتب و مذهبى نمى‏پذیرد؛ بلكه آن را نشانه عدم حقانیت و در واقع تحریف آنها مى‏داند. به پاره‏اى دیگر از تحریفات صورت گرفته در این دو دین بزرگ اشاره‏اى گذرا مى‏كنیم تا بر اساس حكم عقل، خود داورى كنید:

تحریفات مسیحیت و یهود
1. اتهامات ناروا به پیامبران؛ علاوه بر رسوخ تحریفات بنیادى و اعتقادى در كتاب مقدس، پاره‏اى اتهامات ناروا و غیراخلاقى به بعضى از پیامبران نسبت داده شده است كه قلم از بیان آن شرم دارد، ر.ك: انجیل یوحنا، 1:112، سفرتكوین، 30:19 38 و براى آشنایى بیشتر ر.ك: انیس الاعلام، ج 3 و صادقى، محمد، بشارات عهدین، ص 73 و 177. این در حالى است كه براهین عقلى لزوم عصمت پیامبران را اثبات مى‏كند.
2. وجود افسانه‏ها؛ وجود افسانه‏هاى بى‏پایه در كتاب مقدس، یكى دیگر از جنبه‏هاى تحریف آن است؛ از جمله مى‏توان به كشتى گرفتن حضرت یعقوب با خدا و غلبه‏اى او بر خدا، اشاره كرد سفر پیدایش، 43/2330.
3. گناه فطرى؛ مسیحیان معتقدند، آدم در بهشت به گناه آلوده شد و این گناه به همه فرزندان او نیز منتقل مى‏شود؛ یعنى، انسان بالفطرة گناه‏كار است و هرگونه تلاش و عمل انسان در رهایى از این خطا، سودى نخواهد بخشید و تصلیب و به دار كشیده شدن حضرت عیسى(ع)، كفاره گناه فطرى انسان است.
4. تقویت ظلم؛ یكى دیگر از آموزه‏هاى نامعقول كتاب مقدس، توجیه ظلم و ستم و دعوت به سكوت در برابر حاكمان ظالم، به بهانه این است كه آنان حاكم و سایه خدا در زمین‏اند. انجیل متى، 38:5 و اكثر نامه‏هاى پولس به رومیان. وجود این گونه آموزه‏هاى غیرعقلانى در كنار طرح مسأله تثلیث و تجسیم و وجود تناقضات متعدد در متن كتاب مقدس، در كتاب «انیس‏الاعلام»، ج‏2، 125 مورد تناقض موجود در كتاب مقدس مورد بررسى قرار گرفته است. دلیل بر عدم حقانیت مسیحیت و یهودیت امروزى است.
خلاصه سخن اینكه راه شناخت حقانیت دین اسلام و عدم حقانیت سایر ادیان و شرایع، مراجعه به آموزه‏هاى آنها و داورى است. اگر كسى مراجعه كند، خواهد یافت كه اسلام در سه وادى «عقاید»، «اخلاق و فضایل» و «احكام فردى و اجتماعى»، نه تنها كامل‏تر از سایر ادیان؛ بلكه قابل مقایسه و طرف نسبت با آنها نیست و در تمام دوره زندگى بشر، عقاید و شریعتى به اینجامعیت و عمق و اتقان و استوارى بر بنیان عقل، وجود ندارد.
امام خمینى(ره) در این زمینه، در كتاب چهل حدیث مى‏نویسد: «اثبات حقانیت دین اسلام، احتیاج به هیچ مقدمه ندارد جز نظر كردن به خود آن و مقایسه بین آن و سایر ادیان و شرایع». خمینى، روح‏الله، چهل حدیث، شرح حدیث دوازدهم، ص 201.
در پایان این بخش، به این نكته اشاره مى‏كنیم كه داورى عقل و سنجش و حكم عقل به حقانیت دین اسلام و عدم حقانیت سایر ادیان، خود دلیلى بر نفى پلورالیزم است.

دو. راه آیات:

‏

آیات قرآنى علاوه بر دلالت بر انحصار دین حق در اسلام و در نتیجه نفى پلورالیسم و تكثرگرایى دینى، به صراحت با برخى از اصول و مبانى پلورالیسم مخالف است و آن را ابطال مى‏كند. مجموع آیات در این زمینه را در سه بخش قرار مى‏دهیم:
1. آیاتى كه بر صراحت، تنها اسلام را دین حق و صراط مستقیم معرفى مى‏كند و عقاید پیروان سایر ادیان را باطل معرفى كرده و آنان را به پیروى از اسلام دعوت مى‏كند:
الف. «و من یبتغ غیرالاسلام دینا فلن یقبل منه و هو فى الآخرة من الخاسرین». آل‏عمران (3)، آیه 85.
ب. «و لن ترضى عنك الیهود و لا النصارى حتى تتّبع ملّتهم، قل انّ هدى الله هو الهدى و لئن اتّبعت اهوائهم بعد الذى جاءك من العلم مالك من الله من ولىّ و لا نصیر». بقره (2)، آیه 120.
ج. «و قالت الیهود عُزیر ابن الله و قالت النصارى المسیح ابن الله ذلك قولهم بافواههم یضاهئون قول الّذین كفروا من قبل قاتلهم الله انّى یؤفكون». توبه (9)، آیه 30.
و آیات فراوان دیگر كه شما را به قرآن كریم ارجاع مى‏دهیم: سوره آل‏عمران(3)، آیه 61 (مباهله با مسیحیان)؛ سوره توبه (9)، آیه 32 و 31؛ سوره نساء(4)، آیه 157و 171؛ سوره مائده(5)، آیه 51 و 73؛ سوره فتح (48)، آیه 28؛ سوره صف (61)، آیه‏9؛ سوره مریم(19)، آیات 91 88؛ سوره بقره (2)، آیه 79.
2. آیاتى كه با مبناى شكاكیت و نسبیت‏گرایى و عدم امكان دستیابى به حقیقت - كه از مبانى و پیش‏فرض‏هاى پلورالیزم دینى است - در تضاد و تقابل است و نشان مى‏دهد كه از دیدگاه قرآن، به هیچ وجه شكاكیت و نسبیّت مورد پذیرش نیست و رسیدن به حقیقت امكان‏پذیر است. این آیات عبارت است از:
الف. آیاتى كه شكاكان را مورد سرزنش قرار مى‏دهد. نحل (16)، آیه 66؛ جاثیه (45)، آیه 32.
ب. آیاتى كه ادله انبیا را روشن و آشكار، و شكّ شكاكان را بى‏وجه معرفى مى‏كند. ابراهیم (14)، آیه 9 و 10.
ج. آیاتى كه امر به تبعیت از علم و یقین و اجتناب از پیروى از ظن و گمان و شك دارد. اسراء (17)، آیه 36؛ یونس (10)، آیه 36؛ نجم (53)، آیه 28.
3. پلورالیزم دینى، بر اساس برخى از مبانى جدید هرمنوتیك استوار است كه مى‏پندارد، عبارات و متون دینى صامت، یعنى، خالى از معانى‏اند و قهرا هر نوع شناختى از دین، كاملاً شخصى مى‏باشد. آیات و روایات بسیارى با این مبنا به صراحت مخالفت دارند:
الف. «و انزلنا معهم الكتاب و المیزان لیقوم الناس بالقسط» ؛ حدید (57)، آیه 25. «كتاب و میزان را نازل كردیم تا مردم به قسط و عدل قیام كنند». اگر هر كسى بر اساس صامت بودن قرآن، برداشتى از آن داشته باشد، معیار تمییز بین عدالت و ظلم در قرآن وجود نخواهد داشت و به تبع اقامه عدل بر اساس آن معیار واحد در جامعه، ممكن نخواهد شد.
ب. «و نزّلنا علیك الكتاب تبیانا لكل شى‏ء» ؛ نحل (16)، آیه 89. «این كتاب (قرآن) را بر تو فرستادیم تا حقیقت هر چیز را بیان كند».
ج. «و تلك حدود الله یبینها لقوم یعلمون» ؛ بقره (2)، آیه 230. «این است احكام خدا، بیان مى‏كند آن را براى قومى كه دانا هستند».
د. «لا اكراه فى الدین قد تبین الرشد من الغى» ؛ همان، آیه 256. «هیچ اكراهى در دین نیست به درستى كه راه هدایت از گمراهى، روشن گردید».

آیات بالا، قرآن كریم را بیان كننده راه راست از گمراهى و نشانگر حدود الهى و بیانگر هر چیز، معرفى مى‏كند و این با مبناى هرمنوتیك جدید، یعنى، خالى بودن عبارات و متون از بار معنایى و تأثیرپذیرى از دانش‏هاى بشرى و در نتیجه شخصى بودن برداشت‏ها از عبارت (و نه معرفتى بودن این برداشت‏ها) ناسازگار و درست در نقطه مقابل است.

حاصل سخن:

با مراجعه به حكم عقل و آیات قرآن كریم، به هیچ وجه پلورالیسم و كثرت‏گرایى دینى، به معناى حقانیت همه ادیان، قابل پذیرش نیست؛ لكن توجه به این نكته ضرورى است كه دین حق و صراط مستقیم واحد است؛ ولى معذّر و حجت متعدد است. باید مسأله حقانیت را از معذّریت و حجت جدا كرد. پیروان سایر ادیان، خارج از شریعت حق و مطلوب الهى هستند؛ اما در صورت وجود دو شرط: (1. جهل به اسلام، 2. پاى‏بندى به آیین خود) داراى حجت و مستمسك خواهند بود و راهشان هر چند «صراط مستقیم» و دین حق نیست؛ اما قابل اعتذار است و در روز قیامت نزد خداوند معذوراند. قرآن از این گروه به «مستضعف» یاد كرده است. این گروه ضمن معذور بودن، در صورت تحقق آن روش‏ها، بهره‏اى از سعادت خواهند برد و به درجه‏اى از سعادت نایل خواهند شد.
نكته دیگر آنكه حقیقت دین یك چیز بیش نیست؛ ولى وحدت آن، از سنخ وحدت عددى نیست،؛ بلكه از قبیل وحدت تشكیكى است؛ یعنى، داراى مراتب است كه قرآن از این مراتب به «سبل» تعبیر كرده است. صراط مستقیم واحد است؛ اما سبل به تعدد و اختلاف سالكان و متعبدان متعدد است: «والذین جاهدوا فینا لنهدینّهم سبلنا». عنكبوت (29)، آیه 69.
صراط مستقیم همان شاهراه هدایت است كه سبل امن الهى به آن منتهى مى‏شود و هر كس به همان مقدار كه از سبل امن الهى پیروى كند، از صراط مستقیم نیز بهره‏مند خواهد شد و هر كس همه سبل امن الهى را طى كند، از صراط مستقیم به طور كامل بهره‏مند خواهند شد: «... قد جائكم من الله نور و كتاب مبین یهدى به الله من اتّبع رضوانه سبل السلام و یخرجهم من الظلمات الى النور بإذنه و یهدیهم الى صراط مستقیم». مائده (5)، آیه 15و16. ر.ك: المیزان، ج 1، ذیل آیه 6و7 سوره حمد، (بحث صراط و سبیل).
براى آشنایى بیشتر منابع زیر معرفى مى‏گردد:
الف. كتاب نقد، شماره 4، ص 242، مقاله «نگاهى درون دینى به پلورالیزم دینى، عبدالحسین خسروپناه»؛
ب. قدردان قراملكى، محمدحسن، سویه‏هاى پلورالیزم؛
پ. قدردان قراملكى، محمدحسن، قرآن و پلورالیزم.

اهداف امام حسین در قرآن,قرآن و امام حسین,هدف از قیام

    در اسلام به همان مقدار كه از فساد انتقاد و با آن مقابله شده ، نسبت به اصلاح سفارش و تأكید شده است . قرآن تنها به ایمان و تقوای درونی اكتفا نمی كند، بلكه اصلاح را لازمه ی ایمان و تقوی می شمارد. (آمن و اصلح ) (1) و (فمن اتّقی و اصلح ) (2) .

خداوند خود اوّل مصلح است ; (و اصلح بالهم ) (3) و لذا از مردم نیز خواسته تا اوّل عیب های خود را اصلاح كنند; (تابوا و اصلحوا...) (4) و سپس به اصلاح جامعه بپردازند. (فاتّقوا اللّه و اصلحوا ذات بینكم ) (5) اصلاح گر هرگز به دنبال فتنه انگیزان نمی رود، (و اصلح و لا تتّبع سبیل المفسدین ) (6) البتّه اصلاحات باید بر معیار عدل و قانون باشد (فاصلحوا بینهما بالعدل و القسط) (7) .

كسی كه راههای صلاح و اصلاح را به روی خود ببندد، نابود خواهد شد هر چند فرزند پیامبر باشد;(انّنه لیس من اهلك انّه عمل غیر صالح ) (8) (ای نوح !) او از خاندان تو نیست ، براستی كه عمل او غیر صالح است . اولیای الهی از خدا درخواست می كردند كه به صالحان ملحق شوند. (الحقنی بالصالحین ) (9) .

قرآن معمولا ایمان را همراه عمل صالح بیان كرده است ; (الذین آمنوا و عملواالصالحات ) اثر بخشی عمل صالح محدود به زمان و مكان نیست و حتّی نسل های بعدی از اعمال پدران صالح خود خیر و بهره می برند. (و كان ابوهما صالحا) (10) .

قرآن هدف از كامیابی از نعمت ها را انجام عمل صالح می داند، (یا ایّها الرّسول كلوا من الطیبات و اعملوا صالحا) (11) یعنی بهره گیری و كامیابی شما از نعمت ها باید برای انجام كار نیك و عمل صالح باشد.

خداوند متعال حكومت آینده ی زمین را نصیب بندگان صالح خود خواهد كرد. (ان ّ الارض یرثها عبادی الصالحون ) (12) .

انسان بعد از اصلاح خود، باید به اصلاح دیگران بپردازد و تمام توان خود را در این راه بكار گیرد (ان ارید الا الاصلاح ما استطعت ) (13) چیزی جز اصلاح تا سر حد توانم نمی خواهم .

البتّه خداوند متعال اصلاح طلبان واقعی را از كسانی كه شعار اصلاح می دهند، جدا می كند و چهره ی مدّعیان دروغین را افشا می كند; (قالوا انّما نحن مصلحون ألا انّهم هم المفسدون و لكن لایشعرون ) (14) آنها می گویند: فقط ما اصلاح طلبیم ، آگاه باشید آنها خود فساد كنندگانند، ولی نمی فهمند.

آری ، خداوند مصلحین واقعی را می شناسد. (و اللّه یعلم المفسد من المصلح ) (15) .

خداوند به مصلحان واقعی را وعده ی پاداش داده است . (انّا لانضیع اجر المصلحین ) (16) .

نكته قابل توجه آنكه هر چه میزان فساد بالا برود، تلاش مصلحانه ی بیشتری را طلب می كند. (آری هر چه هوا گرم تر شود، نیاز به آب زیادتر می شود) و هر چه مفسدان خطرناكتر شوند، مصلحان بزرگتری می طلبد. در برابر نمرود جز ابراهیم و در برابر فرعون جز موسی و در برابر یزید جز حسین (ع) چه كسانی می توانند مقابله كنند

.!? بدیهی است برنامه ی اصلاحات همیشه با نامه و گفت وگو و تذكّر پیش نمی رود، بلكه شرایطی پیش می آید كه باید به استقبال خطر رفت . امام حسین (ع) اوّلین مصلح اسلامی است كه به استقبال سخت ترین شداید رفت و جان خود را تسلیم حق ّ نموده و به شهادت رسید.

پی نوشت ها:

1- انعام/48

2- اعراف/35

3- محمد/2

4- نساء/146

5- انفال/1

6- اعراف/142

7- حجرات/9

8- هود/46

9- شعرا/83

10- کهف/82

11- مؤمنون/51

12- انبیاء/105

13- هود/88

14- بقره/11و12

15- بقره/220

16- اعراف/170

حجت الاسلام والمسلمین قرائتی

شعر جالب

سلام. گفتم که وبلاگ  رو منتقل میکنیم ...

دارم انجام میدم. آخه کار یکم سختیه .

همه پست هارو با تعویض تاریخ به وبلاگ جدید می برم.

راستی یه خبر خوش دیگه ...

یه نویسنده واقعی (!) هم پیدا کردم که قراره تو وبلاگ جدید فعالیت کنند . خیلی خوب و کار درست می نویسند . امیدوارم سارا خانم اونجا رو هم وبلاگ خودشون بدونند .

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

منبع: http://pap3li.blogfa